gmina wiejska | |||
1921–1939[1] | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Województwo |
(1919–20: okręg miński) | ||
Powiat |
do 1920: borysowski | ||
Siedziba | |||
Populacja (1921) • liczba ludności |
| ||
Szczegółowy podział administracyjny (1921) | |||
| |||
Położenie na mapie Polski w 1939 r. ![]() | |||
54°52′48,0000″N 27°46′12,0000″E/54,880000 27,770000 |
Dokszyce – dawna gmina wiejska istniejąca do 1939 roku w woj. nowogródzkim/Ziemi Wileńskiej/woj. wileńskim w Polsce. Siedzibą gminy były Dokszyce (3004 mieszk. w 1921 roku[2]), które stanowiły odrębną gminę miejską[3].
Początkowo gmina należała do powiatu borysowskiego. 7 listopada 1920 r. została przyłączona do nowo utworzonego powiatu duniłowickiego[4] pod Zarządem Terenów Przyfrontowych i Etapowych[5]. 19 lutego 1921 r. wraz z całym powiatem weszła w skład nowo utworzonego województwa nowogródzkiego. 13 kwietnia 1922 roku gmina wraz z całym powiatem duniłowickim została przyłączona do Ziemi Wileńskiej[6], przekształconej 20 stycznia 1926 roku w województwo wileńskie. 1 stycznia 1926 roku gminę wyłączono z powiatu duniłowickiego (który jednocześnie zmienił nazwę na powiat postawski) i przyłączono do powiatu dziśnieńskiego w tymże województwie[7].
11 kwietnia 1929 roku do gminy Głębokie przyłączono części gmin Parafjanowo, Porpliszcze i zniesionej gminy Tumiłowicze, natomiast fragmenty gminy Dokszyce włączono do gmin Głębokie i Porpliszcze, a z części gminy utworzono nową gminę Hołubicze[8].
Po wojnie obszar gminy Dokszyce został odłączony od Polski i włączony do Białoruskiej SRR.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku gminę zamieszkiwało 7 762 osoby, 1 692 było wyznania rzymskokatolickiego, 5 948 prawosławnego, 2 ewangelickiego, 98 mojżeszowego, 1 staroobrzędowego, 14 mahometańskiego i 7 baptystów. Jednocześnie 1 752 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 5 985 białoruską, 10 litewską, 8 rosyjską, 5 łotewską, 1 fińską i 1 ukraińską. Było tu 1 348 budynków mieszkalnych[9].