Refused | |
---|---|
![]() | |
Orixe | Umeå, Suecia ![]() |
Período | 1991 - 1998 2012 - presente |
Xénero(s) | hardcore punk, art punk |
Selo(s) discográfico(s) | Burning Heart |
Membros | Dennis Lyxzén David Sandström Kristofer Steen Jon Brännström |
Antigos membros | Magnus Björklund Jonas Eriksson Pär Hansson Magnus Höggren Aimon Clarklund Henrik Jansson Anders Johansson Jonas Lindgren Ulf Nyberg Jesper Sundberg |
Na rede | |
officialrefused.com | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Refused é unha banda sueca de hardcore punk procedende de Umeå, formada no ano 1991. O grupo está formado polo vocalista Dennis Lyxzén, o batería David Sandström, o guitarristas Kristofer Steen e o baixista Magnus Flagge. O guitarrista Jon Brännström tocou con Refused dende 1994 ata que foi despedido a finais de 2014. As súas letras teñen unha perspectiva revolucionaria de esquerdas, e tratan os temas da moralidade clasista e burguesa, a represión autoritaria, a homofobia, os dereitos dos animais, a prensa, e a inutilidade da "democracia representativa".[1][2]
A banda editou cinco EPs e tres álbums antes de separarse en 1998. A revista Kerrang! situou ao seu álbum The Shape of Punk to Come no número 13 da súa lista do 50 álbums máis importantes de todos os tempos. O álbum tamén foi nomeado por varios críticos coma o mellor álbum de hardcore de todos os tempos. Varios meses de intensa xira e tensións internas remataron coa disolución da banda, despois de que o seu derradeiro concerto nos Estados Unidos fose disolto pola policía. Despois do fin do grupo Lyxzén pasou a liderar a banda de garage rock The (International) Noise Conspiracy.
En xaneiro do ano 2012 a banda anunciou a súa reunión, confirmando a súa actuación nos festivais de Coachella, Rock am Ring, Primavera Sound, Way Out West Festival ou Resurrection Fest entre outros. Tras realizar unha xira de case un ano a banda entrou en hiato novamente, pero anunciou unha nova reunión en novembro de 2014. Tras a reunión Refused publicou dous novos álbums de estudio, Freedom en 2015 e War Music en 2019.
Álbum | Ano | Selo |
---|---|---|
This Just Might Be the Truth | 1994 | Startrec, Burning Heart |
Songs to Fan the Flames of Discontent | 1996 | Victory |
The Shape of Punk to Come: A Chimerical Bombination in 12 Bursts | 1998 | Burning Heart Records |
Freedom | 2015 | Epitaph Records |
War Music | 2019 | Spinefarm Records, Search and Destroy |