Isaeus (Graece Ἰσαῖος; natus ca. 420, mortuus ca.345 a.C.n.), unus e decem oratoribus Atticis fuit, Isocratis discipulus[1] et Demosthenis magister fuisse creditur, cuius exstant non amplius quam undecim orationes, omnes de hereditate (vel, ut fert Pavanetto[2], "de re familiari tradenda", graece λόγοι κληρικοί). Adduntur pars duodecimae orationis, a Dionysio Halicarnasseo servata, et fragmenta nonnulla. Fere quadraginta tituli huius oratoris nobis noti sunt.
![]() |
Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes! |