Piet Bouman | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||
Bouman (1913)
| ||||||||
Persoonlijke informatie | ||||||||
Geboortedatum | 14 oktober 1892 | |||||||
Geboorteplaats | Dordrecht, Nederland | |||||||
Overlijdensdatum | 20 juli 1980 | |||||||
Overlijdensplaats | Tietjerksteradeel, Nederland | |||||||
Senioren | ||||||||
| ||||||||
Interlands | ||||||||
| ||||||||
Erelijst | ||||||||
| ||||||||
|
Pieter (Piet) Bouman (Dordrecht, 14 oktober 1892 – Tietjerksteradeel, 20 juli 1980) was een Nederlands (amateur)voetballer die met het Nederlands elftal brons won op de Olympische Spelen van 1912 in Zweden.
Bouman speelde vier wedstrijden voor het Nederlands elftal. Zo werd in de eerste ronde Zweden met 4-3 verslagen en in de kwartfinale werd er tegen Oostenrijk met 3-1 gewonnen. Uiteindelijk verloor Nederland in de halve finale met 3-1 van Denemarken.
Op 4 juni 1912 speelde Nederland tegen Finland de troostfinale. Hierin werd Finland met 9-0 van de mat gespeeld.
Bouman speelde tot 1914 voor D.F.C., vervolgens twee seizoenen voor HFC Haarlem en daarna tot 1918 voor UD. In 1918 ging hij weer voor D.F.C. voetballen.