Indigirka | |||
Индиги́рка | |||
elv | |||
Nedslagsfeltet til Indigirka
| |||
Land | ![]() | ||
---|---|---|---|
Nedslagsfelt | 360 400 km² | ||
Lengd | 1 726 km | ||
Middelvassføring | 1 810 m³/s | ||
Munning | Aust-Sibir-havet | ||
![]() Indigirka 70°49′00″N 148°54′12″E / 70.816714°N 148.903198°E | |||
Wikimedia Commons: Indigirka River |
Indigirka (russisk Индиги́рка) er ei elv i Sakha i Russland. Elva er 1726 km lang og har eit nedslagsfelt på 1 810 km². Elva har ei middelvassføring på 1810 m³/s.
Ho munnar ut i Aust-Sibir-havet. Indigirika frys til i oktober og er islagd til mai eller juni. Elva er rik på fisk. Dei viktigaste byane langs elva er Khonuu, Druzjina, Tsjokurdakh, Tabor. Det føregår leiting etter og utvinning av gull i nedslagsfeltet hennar
Den isolerte landsbyen Russkoje Ustje, som ligg nær munningen til Indigirika i Nordishavet, er kjend for den unike tradisjonelle kulturen til dei russiske innbyggjarane. Forfedrane deira kom til staden for fleire hundreår sidan.
I 1892-1894 utførte Baron Eduard Von Toll geologiske undersøkingar rundt Indigirika, i tillegg til andre elvar i området, på vegne av Det russiske vitskapsakademiet. I løpet av eitt år og to dagar dekte ekspedisjonen 25 000 km.
Kujdusun, Kjuente, Elgi, Nera, Moma, Badjarikha, Selenijakh og Ujandina.
Der Indigirka renn ut i Aust-Sibir havet har det vorte laga eit stort delta med mange kanalar og flate øyar.
Dei største øyane er (frå vest mot aust):