Junkers Ju 290
(dane dla wersji A-5[1])
Ilustracja
Junkers Ju 290A-7
Dane podstawowe
Państwo

 III Rzesza

Producent

Junkers

Typ

wojskowy samolot wielozadaniowy (rozpoznanie morskie, długodystansowy samolot transportowy)

Konstrukcja

czterosilnikowy dolnopłat o konstrukcji metalowej, kabina zakryta, podwozie chowane w locie

Załoga

9

Historia
Data oblotu

16 lipca 1942

Lata produkcji

1942-1944

Liczba egz.

52

Dane techniczne
Napęd

cztery czternastocylindrowe, gwiazdowe silniki BMW 801D chłodzone powietrzem

Moc

startowa: 1250 kW
maksymalna: 1066 kW na wys. 2000 m

Wymiary
Rozpiętość

42,00

Długość

28,64

Wysokość

6,83

Powierzchnia nośna

204 m2

Masa
Własna

33 000 kg

Startowa

45 000 kg

Osiągi
Prędkość maks.

440 km/h na wys. 6000 m

Prędkość przelotowa

360 km/h

Prędkość wznoszenia

4,2 min. na wys. 1000 m

Pułap

6000 m

Zasięg

6150 km

Dane operacyjne
Uzbrojenie
sześć działek MG 151 kalibru 20 mm (umieszczone w dwóch wieżyczkach na grzbiecie kadłuba, w bocznych okienkach kadłuba, w przedniej części podkadłubowej gondoli i w ogonie samolotu), jeden karabin maszynowy MG 131 kalibru 13 mm (umieszczony w tylnej części podkadłubowej gondoli)
Użytkownicy
Niemcy

Junkers Ju 290 – niemiecki samolot transportowy, samoloty rozpoznawczy i bombowy dalekiego zasięgu, który jest przebudowaną wersją wojskową czterosilnikowego samolotu pasażerskiego Ju 90.

Historia

Junkers Ju 290 powstał w ramach rozwoju i przystosowania dla celów wojskowych czterosilnikowego samolotu pasażerskiego Ju 90 w wojskowy samolot transportowy, który rozpoczął się na początku 1941 roku. Z powodu dużego zapotrzebowania na samoloty rozpoznawcze dalekiego zasięgu, szczególnie w zakresie rozpoznania morskiego, jako samolot współpracujący z okrętami podwodnymi (Ju 290 A-5), od lutego 1943 były prowadzone dalsze prace nad przystosowaniem go do tych celów z jednoczesną możliwością przenoszenia pocisków kierowanych, np. Fritz X do niszczenia celów morskich. Od Ju 90 różnił się przede wszystkim mocniejszymi silnikami, powiększonymi płatami nośnymi, oraz pionowymi i poziomymi statecznikami. Jednocześnie jego zasięg zwiększył się znacznie.

W czasie dalszych prac rozwojowych powstało kilka dalszych projektów, z których tylko powiększony Ju 390 z sześcioma silnikami w 1943 wszedł do produkcji. Nieliczne egzemplarze Ju 290, które przetrwały II wojnę światową, zostały przejęte przez aliantów do dalszego użytku.

Ju-290 wersja V1
Ju 290 A-7 – przejęty i używany przez Siły Powietrzne Armii Stanów Zjednoczonych, USAAF
Ju 290 podczas za- i wyładunku z opuszczoną rampą
Silnik BMW 801 eksponowany w MLP w Krakowie

Wersje

Przypisy

  1. Marek J. Murawski: Samoloty Luftwaffe 1933-1945. T. II. Warszawa: Wydawnictwo „Lampart”, 1997. ISBN 83-86776-03-X.
  2. Sanitäts-Flugbereitschaft. www.balsi.de. [dostęp 2021-05-07].
  3. Wolfgang Dierich, Chronik des Kampfgeschwader 55 „Greif“., Stuttgart: Motorbuch-Verlag, 2012, ISBN 978-3-613-03425-9.
  4. a b c d Junkers Ju 290. www.lexikon-der-wehrmacht.de. [dostęp 2021-05-07].

Bibliografia

Zbigniew Jankiewicz: Powstanie i upadek Luftwaffe. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1972, s. 98. (pol.).