Siedziba muzeum przy ul. Warszawskiej | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Miejscowość | |
Adres |
Warszawska 61 a |
Data założenia |
1973 (jako Muzeum Zamku w Ciechanowie) |
Dyrektor | |
Położenie na mapie Ciechanowa ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa mazowieckiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu ciechanowskiego ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Muzeum Szlachty Mazowieckiej w Ciechanowie – muzeum działające w Ciechanowie, założone w 1973 roku.
Muzeum gromadzi dokumenty i artefakty związane z historią ziemi ciechanowskiej. Misją instytucji jest upowszechnianie dziedzictwa kulturowego północnej części Mazowsza i jego tradycji szlacheckich[1].
Powiatowa Rada Narodowa w Ciechanowie powołała do istnienia w 1973 roku Muzeum Zamku w Ciechanowie. W 1976 instytucja została przekształcona w Muzeum Historyczne, nie posiadające stałej siedziby w pełnym tego słowa znaczeniu. Gdy w wyniku reformy administracyjnej powstało województwo ciechanowskie, zgodnie z wymogami państwowymi, rangę muzeum okręgowego władze nadały Muzeum Romantyzmu w Opinogórze. Jako instytucja znajdująca się na prowincji, nie posiadająca odpowiedniego potencjału, przede wszystkim w sensie kadrowym i lokalowym, opiniogórskie muzeum nie potrafiło podołać wyznaczonej dla niego roli. W 1979 władze wojewódzkie nadały rangę muzeum okręgowego muzeum w Ciechanowie. Funkcję dyrektora zaczął pełnić historyk dr Aleksander Kociszewski. Placówka otrzymał lokal przy Zespole Szkół Zawodowych na ul. Narutowicza w Ciechanowie. Z muzeum w Opinogórze przeniesiono działy archeologii i etnografii. Powstał wówczas dział przyrodniczo-mineralogiczny[2].
W latach 80. XX wieku pracownicy muzeum prowadziło badania archeologiczne w Siemiątkowie Koziebrodzkim. Gromadzono artefakty etnograficzne i socjoetnograficzne związane z kulturą społeczności wiejskiej na Mazowszu Północnym, przedmioty stanowiące kolekcję związaną z konwisarstwem europejskim, polskie rzemiosło artystyczne oraz malarstwo. Dbano o powiększanie księgozbioru muzealnego, stale borykając się z problemami lokalowymi. Stale powiększano dział historyczny, m.in. gromadzono dokumenty i fotografie związane z historią Ciechanowa i okolic. W ciechanowskim zamku udostępniono w stałej ekspozycji kolekcję broni białej i palnej z XIV–XVIII w. W 1984 dyrektorem został Edward Lewandowski. Od 1991 zaczęto urządzać niewielkie ekspozycje stałe poza zamkiem. W 1992 roku dyrektorką została Hanna Długoszewska-Nadratowska, kierująca działem sztuki[2].
W 1994 roku muzeum ciechanowskie przejęło kompleks muzealny w Gołotczyźnie. Przeprowadzono w nim kapitalny remont. W 1979 muzeum w Ciechanowie otrzymało od władz województwa budynek oficyny na ul. Warszawskiej 61 a. Muzeum organizowało obozy etnograficzne, prowadząc badania nad drobną szlachtą pobożańską oraz w okolicach Ciechanowa, Przasnysza, Ostrołęki oraz Czernicach Borowych. W 1998 roku placówka została przemianowana na Muzeum Szlachty Mazowieckiej. Otwarto ekspozycję wnętrz i galerię malarstwa w dworku w Gołotczyźnie. W latach 90. XX wieku muzeum wydawało publikacje muzealne i historyczne, nadal gromadząc artefakty dla wystaw własnych związanych z misją placówki[2].
W latach 2007–2013 przeprowadzono przy wsparciu funduszy europejskich rewitalizację ciechanowskiego zamku. W 2014 zakupiono i przeniesiono do parku w Gołotczyźnie dworek rodziny Rzeczkowskich ze wsi Mężenino-Węgłowice[3]. W dworku urządzono ekspozycję multimedialną i interaktywną dotyczącej drobnej szlachty[2]. Od 2022 dyrektorem muzeum jest, wyłoniony w drodze konkursu, historyk Robert Kołakowski[4].
Muzeum podlega Samorządowi Województwa Mazowieckiego. Siedziba dyrekcji muzeum znajduje się w Ciechanowie na ul. Warszawskej 61 a. W budynku przy ul. Warszawskiej 61 mieści się stała ekspozycja. Częścią muzeum jest Zamek Książąt Mazowieckich przy ul. Zamkowej 1. Działy muzeum: archeologiczny, etnograficzny, historyczny, oświatowy, sztuki[2].
W 2022 roku muzeum udostępniło możliwość zwiedzania zamku w formacie wirtualnego spaceru[5][6].
W poszczególnych placówkach muzeum prezentuje wystawy stałe[1]: