Dame Kiri Jeanette Claire Te Kanawa[1]ONZ CHDBEAC (/ˈkɪritəˈkɑːnəwə/;[2] doğum adı ile Claire Mary Teresa Rawstron, d. 6 Mart 1944) Yeni Zelanda'lı opera sanatçısı. Tam lirik bir soprano sesi vardır ve kendisi "yumuşak ama canlı, sıcak, bol ve zorlanmamış" olarak tanımlanır.[3] Te Kanawa, 1980'lerin ortasında Avustralya'da en iyi 40 albümüm üçüne sahipti.[4]
Te Kanawa, 17. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar pek çok dilde geniş bir dizi eser söyleyerek birçok ülkede övgü aldı[5][6] Özellikle Mozart, Strauss, Verdi, Handel ve Puccini'nin eserleriyle ilişkilendirilir ve sahnede prensesleri, asaleti ve diğer benzer karakterleri canlandırmada önemli başarılar elde etmiştir.[7]
Kariyerinin ilerleyen dönemlerinde nadiren opera söylemesine rağmen, Te Kanawa sık sık konser ve resitallerde sahne aldı, ustalık dersleri verdi ve genç opera sanatçılarına kariyerlerini başlatmaları için destek verdi.[8] Son performansını Ekim 2016'da Avustralya'nın Ballarat kentinde gerçekleştirdi, ancak Eylül 2017'ye kadar emekliliğini açıklamadı.[9][10]
Te Kanawa , Yeni Zelanda'nın Gisborne kentinde, Māori kasap Tieki "Jack" Wawatai ve İrlandalı göçmenlerin kızı Mary Noeleen Rawstron'un çocuğu olarak Claire Mary Teresa Rawstron adı ile dünyaya geldi.[11] Wawatai, Papaz'ın kızı Apo ile çoktan evliydi. Poihipi Kohere (toplum lideri Reweti Tuhorouta Kohere'nin kardeşi ve asker ve çiftçi Henare Mokena Kohere)[12][13] ve Rawstron'un annesi bebeğin evlat edinilmesi için ısrar etti.[14][15][16][17] Başarılı bir kamyonculuk işletmesinin sahibi Thomas Te Kanawa ve karısı Nell tarafından bebekken evlat edinildi. St Mary's College, Auckland'da eğitim gördü ve Rahibe Mary Leo Niccol'dan opera şarkıcılığı eğitimi aldı. Te Kanawa bir şekilde mezzosoprano olarak şarkıcılık kariyerine başladı ama daha sonradan sopranoya dönüştü.[18]Strauss'un Casanova operetinden "Rahibeler Korosu" kaydı Yeni Zelanda'da üretilen ilk altın plaktı.
Te Kanawa, Ağustos 1967'de Londra'da bir kör randevuda Desmond Park ile tanıştı ve altı hafta sonra Auckland'daki St Patrick's Cathedral'de evlendiler.[19] Antonia (1976 doğumlu) ve Thomas (1979 doğumlu) adlı iki çocuğu evlat edindiler. Çift 1997'de boşandı.[20] Te Kanawa hiçbir zaman biyolojik ebeveynleriyle iletişim kurma girişiminde bulunmadı, ancak bu sıralarda üvey kardeşi Jim Rawstron onunla iletişime geçti. Başlangıçta onunla tanışmak istemiyordu ama 1997'de kabul etti. Süreç, bir gazetenin toplantılarıyla ilgili bir haber yayınlamasıyla sona erdi; Rawstron gazeteyle teması reddetmesine rağmen[21] o zamandan beri öz ailesiyle hiçbir ilgisi olmadığı yönündeki kararını yineledi.[22]
Te Kanawa, gençliğinde ve 20'li yaşların başında Yeni Zelanda'daki kulüplerde bir pop yıldızı ve şovmeniydi[23] ve gazete ve dergilerde düzenli olarak yer aldı. 1963'te, Tosca'dan "Vissi d'arte" performansıyla Mobil Song Quest'te Malvina Major'ın ikincisi oldu ve 1965'te aynı yarışmayı kazandı. Ödül olarak, Londra'da okumak için bir burs aldı.
1966 müzikal komedi filmi Don't Let It Get You'da rol aldı ve şarkı söyledi. 1966'da, Major'ın bir önceki yıl da kazandığı Melbourne Sun-Aria yarışmasını kazandı. Her iki şarkıcı da Rahibe Mary Leo tarafından öğretilmişti.
1966'da, seçmelere katılmadan, Vera Rózsa ve James Robertson'un rehberliğinde çalışmak için Londra Opera Merkezi'ne kaydoldu, Robertson Te Kanawa'nın okula geldiğinde şarkı söyleme tekniğinden yoksun olduğunu, ancak izleyicileri büyülemek için bir yeteneğe sahip olduğunu söyledi.[14] İlk olarak Mozart'ın The Magic Flute filminde Second Lady olarak ve Aralık 1968'de Sadler's Wells Tiyatrosu'nda Purcell'inDido ve Aeneas performanslarında sahneye çıktı. Ayrıca Donizetti'ninAnna Bolena filminde başrolü seslendirdi. 1969'da, Camden Festivali'nde Rossini'ninLa donna del lago'sunda Elena'yı seslendirdi ve aynı zamanda şef Colin Davis'in "Kulaklarıma inanamadım. Binlerce seçmelere katıldım, ama fevkalade güzel bir sesdi." dediği bir seçmelerden sonra Figaro'nun Evliliği'ndeKontes rolü teklif edildi.[24] Idamante'ye Mozart'ın Idomeneo'sunda övgü, Royal Opera House Covent Garden'da üç yıllık bir sözleşme teklifine yol açtı ve burada ilk çıkışını Boris Godunov'da Xenia ve Parsifal'de bir Flower Maiden olarak 1970'te yaptı.[25] Yönetmen John Copley'in yönetiminde, Te Kanawa, Aralık 1971 açılışında Kontes rolü için özenle hazırlandı.
Te Kanawa Reynald Giovaninetti ile 1972'de San Francisco Operası 'nı yönetirken Mozart'ın' 'Le nozze di Figaro' 'operasında Kontes Almaviva'nın rolünü seslendiyiyor
Bu arada, New Mexico'daki yaz opera festivali ve 15. sezonuna başlamak üzere olan Santa Fe Operası'nda John Crosby'ye başarısının haberi ulaştı. Onu 30 Temmuz 1971'de gösterime giren Figaro'nun Evliliği'nde Kontes rolüyle oynadı. Performans ayrıca Cherubino olarak ilk çıkışında Frederica von Stade'e de yer verdi. "Seyircilerin gözlerini kamaştıran iki yeni kişiydi: Cherubino rolünde Frederica von Stade ve Kontes olarak Te Kanawa. Herkes bunların harika buluntular olduğunu hemen biliyordu. Tarih bu ilk izlenimi doğruladı."[26]
1 Aralık 1971'de Covent Garden'da Te Kanawa, Santa Fe performansını tekrarladı ve Kontes olarak uluslararası bir sansasyon yarattı: " 'Porgi amor' ile Kiri yeri alt üst etti."[27] Bunu, 1972'de Opéra National de Lyon ve San Francisco Operası'nda Kontes olarak sergilediği gösteriler izledi. Desdemona'yı ilk kez 1972'de Glasgow, Otello'da seslendirdi. 1974 Metropolitan Operası'nda Desdemona olarak kısa bir süre sonra sahneye çıktı: Son anda hastalanan Teresa Stratas'ın yerini aldı. Te Kanawa, 1973'te Glyndebourne Festivali'nde şarkı söyledi, Paris (1975), Sidney (1976), Milano (1978), Salzburg (1979) ve Viyana'da (1980) daha fazla açılış yaptı. 1982'de Paris'te Tosca olarak tek sahne performanslarını verdi. 1989'da Don Carlos'taki Elisabeth de Valois'i Chicago'daki repertuvarına ekledi ve 1990'da Capriccio'daki Kontes, ilk olarak San Francisco'da ve 1998'de Covent Garden, Glyndebourne ve Met'de eşit başarı ile şarkı söyledi.
Sonraki yıllarda Te Kanawa, Chicago Lirik Operası, Paris Operası, Sidney Opera Binası, Viyana Devlet Operası, La Scala, San Francisco Operası, Münih ve Köln'de sahne alarak repertuvarına Donna Elvira, Pamina, Mozart rollerini ve Fiordiligi'den Puccini'nin La bohème filmindeki Mimi gibi İtalyan rollerini ekledi. Joseph Losey'in 1979 yapımı Don Giovanni uyarlamasında Donna Elvira'yı canlandırdı. 1981'de Galler Prensi Charles ve Leydi Diana Spencer'ın düğününde Handel'in "Let the bright Seraphim" şarkısını söylediği zaman, dünya çapında tahminen 600 milyon kişi tarafından görüldü ve duyuldu.[28]
Leonard Bernstein, 1984 yılında müzikal West Side Story'yi yeniden kaydetmeye karar verdiğinde ilk kez kendi müziğini yönetti. Genel olarak "opera versiyonu" olarak bilinen filmde, Maria rolünde Te Kanawa, Tony rolünde José Carreras, Anita rolünde Tatiana Troyanos, Riff rolünde Kurt Ollmann ve "Somewhere" şarkısını söyleyen sahne dışı ses olarak Marilyn Horne rol aldı. Te Kanawa, projeye katılan ilk şarkıcı oldu ve "Buna inanamadım... Bu birlikte büyüdüğüm müzikti, hep söylemek istediğim müzikti." diyerek duygularını aktardı.[29] Albüm, 1985'te En İyi Cast Şovu Albümü Grammy Ödülü'nü kazandı ve kayıt süreci, The Making of West Side Story adlı bir belgesel olarak filme alındı.[30]
Kiri Te Kanawa, Metropolitan Operası'nda La fille du régiment'in oyuncu kadrosuyla, 24 Aralık 2011
Te Kanawa'nın Richard Strauss'un kahramanlarına özel bir ilgisi vardı. Arabella'daki başrolde ilk kez 1977'de Houston Grand Opera'da görüldü, bunu Der Rosenkavalier'de Marschallin ve Capriccio'da Kontes rolleri izledi. Georg Solti yönetiminde birçok performans sergiledi ve 1981'de Figaro'nun Düğünü'nün bir kaydını[31] yaptı.
1991 yılında, İngiltere Singles Chart'ta 4 numaraya yükselen 1991 Rugby Dünya Kupası'nda tema şarkısı "World in Union" ın prömiyerini yaptı.[32]
1995'te Te Kanawa, Metroplitan Opera'dan Plácido Domingo ile birlikte James Levine yönetimindeki Verdi'nin Simon Boccanegra prodüksiyonunda Maria Boccanegra rolünü oynadı.[33]
Kariyerinin sonraki bölümlerinde, bir konser şarkıcısı olarak meşgul olmasına rağmen sahneye çıkışı seyrek oldu. Monte Carlo'da (2001'de televizyonda yayınlanan) Samuel Barber'ınVanessa'sında, Washington Ulusal Operası'nda (2002) ve Kasım-Aralık 2004'te Los Angeles Operası'nda performanslarda yer aldı. Te Kanawa, 2004 yılında Baton Rouge Senfoni Orkestrası'nda Pennington Great Performers dizisi sanatçısı olarak yer aldı.[34]
2006'da Te Kanawa, Avustralya'daki İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları'nda Kraliçe Elizabeth'e "Mutlu Yıllar"ı ve ardından "Tanrı Kraliçeyi Koru" şarkısını söyledi.[35]
Nisan 2010'da Te Kanawa, Köln Operası'nda Der Rosenkavalier'de Marschallin'i iki performansla söyledi. Aynı yıl Metropolitan Operası'nda La fille du régiment'te Krakenthorp Düşesi'nin sözlü bölümünü oynadı ve bir tango söyledi. Bu rolünü 2011-12 sezonunda bir canlandırma olan Met'te tekrarladı, 2013'te Viyana'da ve Mart 2014'te Covent Garden'da 70. doğum gününü kapsayan bir turne olarak tekrarladı. Bu arada, 10 Eylül 2013'te Japonya'nın Nakano kentindeki Nakano-Zero Hall'da Haruhisa Handa'nın açılış Tokyo Küresel Konseri'nde sahne aldı.[36][37] Ekim 2013'te Downton Abbey televizyon dizisinde Nellie Melba rolünde rol aldı.[38]
Te Kanawa, 1973 Kraliçe'nin Doğum Günü Şereflerinde müzik alanındaki hizmetleri için Britanya İmparatorluğu Nişanı ile ödüllendirildi ve 1982 Kraliçe'nin Doğum Günü Onurlarında opera alanındaki hizmetleri için Britanya İmparatorluğu Nişanı Dame Komutanlığına yükseltildi. Yeni Zelanda 1990 Anma Madalyası[39] ile ödüllendirildi ve 1995 Kraliçe'nin Doğum Günü Onurları'nda Yeni Zelanda Nişanı'n aldı.[40] 1990 Avustralya Günü Onurları'nda, sanat, özellikle opera ve topluma hizmetlerinden dolayı Avustralya Nişanı Onursal Sahibi olarak atandı.[41]
1981'de Eamonn Andrews tarafından This Is Your Life'ın konusu oldu.[42]
Ekim 2012'de açılışı yapılan St Paul Katedrali, Dunedin'deki vitray pencerede Azize Cecilia olarak tasvir edildi.[43][44]
Te Kanawa, müzik hizmetlerinden dolayı 2018 Doğum Günü Şerefinde Onursal Liyakat Nişanı Üyesi (CH) olarak atandı. Tören, 20 Aralık'ta Buckingham Sarayı'nda Galler Prensi tarafından gerçekleştirildi.[45]
Kasım 2019'da, Aotea Center'daki ASB tiyatrosunun adı, dünya sahnesinde yaptığı çalışmaların ve 75. doğum gününün münasebetiyle Kiri Te Kanawa Tiyatrosu olarak değiştirildi.[46] Te Kanawa, onuruna düzenlenen bir galadan önce değişiklikle ilgili bir plaketin açılışını yaptı.[47]
Te Kanawa, İngiltere'deki Bath, Cambridge, Dundee, Durham, Nottingham, Oxford, Sunderland, Warwick ve Chicago Üniversiteleri, Auckland (Yeni Zelanda) ve Waikato'dan fahri dereceler almıştır. Oxford'daki Somerville Koleji ve Cambridge Wolfson Koleji'nin fahri üyesi ve Glyndebourne'den çok da uzak olmayan İngiltere'nin Güney-Doğu bölgesindeki Ringmer Community College'ın hamisi unvanını almıştır.
1982'de Gramophone dergisi tarafından Yılın Sanatçısı seçildi.[48] 10 Haziran 2008'de Lahey'deki Ridderzaal'da Edison Klasik Müzik Galası'nda (eski adıyla Grand Gala du Disque) Edison Klasik Müzik Ödülü'nü aldı. Te Kanawa, 2012 yılında İkonik Yeni Zelandalı kategorisinde Dünya Klasında Yeni Zelanda ödülüne layık görüldü.[49]
2006'da Te Kanawa, Amerikan Başarı Akademisi'nin Golden Plate Ödülü'ne layık görüldü.[50]
2010 yılında, Müziğe Üstün Katkı için Brit Ödülü'nü aldı.
Te Kanawa, "sanatlarına tam bağlılığı olan yetenekli genç Yeni Zelandalı şarkıcıların ve müzisyenlerin rüyalarını gerçekleştirmelerine yardımcı olmak için akıllıca ve düşünceli bir rehberlik ve destek alabilecekleri" vizyonuyla Kiri Te Kanawa Vakfı'nı kurdu.[51]
Vakıf, genç Yeni Zelandalı şarkıcılara ve müzisyenlere finans ve kariyer bursları sağlamak için bir güven fonu yönetmektedir.
Ocak 2010'da, Te Kanawa ve BBC Radio 2, geleceğin yetenekli bir opera şarkıcısını bulmak için bir girişim başlattı. Girişim, BBC Radio 2 Kiri Prize yarışmasıydı.[52]
600'ün üzerinde hevesli opera sanatçısının bölgesel seçmelerinin ardından, 40'ı Londra'da Te Kanawa, mezzo-soprano Anne Howells ve şef Robin Stapleton ile ustalık sınıflarına davet edildi. BBC Radio 2'nin Friday Night Is Music Night'ta 5 hafta üst üste yayınlanan yarı finallere bu sınıflardan 15 şarkıcı seçildi. Yarı finalistlere Martin Yates, Richard Balcombe ve Roderick Dunk tarafından yönetilen BBC Konser Orkestrası eşlik etti ve performansları Te Kanawa, Howells, Stapleton ve yönetmen John Cox tarafından değerlendirildi .
3 Eylül 2010 tarihinde Radyo 2'de yayınlanan finale beş şarkıcı ulaştı. Kazanan soprano Shuna Scott Sendall, 11 Eylül 2010'da Londra Hyde Park'takiBBC Proms in the Park'ta Te Kanawa ve José Carreras ile performans sergiledi ve Solti Te Kanawa'nın İtalya'da Accademia'daki üç haftalık bir konut kursuna katılma fırsatı verildi..
Melbourne merkezli Herald Sun ile 2003 yılında yapılan bir röportajda Te Kanawa, bazı yurttaşlarını kızdırarak Maori halkı arasındaki yüksek refah bağımlılığını eleştirdi.[53]
2007 yılında, etkinlik yönetimi şirketi Leading Edge, Avustralyalı şarkıcı John Farnham ile bir konseri iptal ettikten sonra Te Kanawa'ya sözleşmeyi ihlal ettiği için dava açtı. Hayranlarının bazen iç çamaşırlarını sahneye fırlattığını öğrendikten sonra konseri iptal etmişti ve bunu gururla savundu.[54] Mahkeme, iki taraf arasında herhangi bir sözleşme yapılmadığını tespit etti, bu nedenle Te Kanawa zararlardan sorumlu değildi, ancak onu işe alan ve yöneten şirket olan Mittan, Leading Edge'e zaten yapılan harcamalar için 130.000A $'lık bir geri ödeme yapması hükmedildi.[55][56]
1972 – Mozart – Exsultate Jubilate – (Exsultate, jubilate, Vesperae solennes de confessore, Kyrie in D minor, Ave verum corpus), Te Kanawa, Londra Senfoni Orkestrası ve Koro, Sir Colin Davis [Philips] (ayrıca 1986'da yeniden yayınlandı)
1972 – Mozart – Don Giovanni – Covent Garden Royal Opera House Chorus and Orchestra ile bir stüdyoda kayıt yapan Donna Elvira olarak, Colin Davis
1973 – Mozart – Great Mass in C minor – Ileana Cotrubas ve Raymond Leppard tarafından yönetilen Yeni Filarmoni Orkestrası ile stüdyo kaydı
1975 – Bizet – Carmen – Micaëla olarak London Philharmonic Orchestra ile bir stüdyoda kayıt, Georg Solti
1976 – Mozart – Le nozze di Figaro – Te Kanawa (Contessa Almaviva), Freni (Susanna), Prey (Figaro), Fischer-Dieskau (Conte Almaviva), Ewing (Cherubino), Begg (Marcellina), Montarsolo (Don Bartolo), Wiener Philharmoniker, kondüktör Karl Böhm [DVD]
1977 – Duruflé – Requiem/"Danse lente" – Te Kanawa, Nimsgern, Ambrosian Singers, Desborough Okul Korosu, Andrew Davis, Yeni Filarmoni Orkestrası [CBS Schallplatten GmbH]
1977 – Mozart – Così fan tutte – Alain Lombard altında bir stüdyo kaydında Fiordiligi olarak. Ayrıntılar için bkz. Così fan tutte (Alain Lombard kaydı).
1978 – Humperdinck – Hänsel und Gretel –Bir stüdyoda Sandman olarak Sir John Pritchard tarafından yapılan kayıt. Ayrıntılar için bkz. Hänsel und Gretel (John Pritchard kaydı).
1978 – Mozart – Die Zauberflöte – Alain Lombard altında bir stüdyoda kayıt yapan Pamina olarak
1979 – Brahms – A German Requiem –Haydn'den Bir Temanın Varyasyonları - Chicago Senfoni Orkestrası ve Korosu, Kiri Te Kanawa, Sir Georg Solti, Bernd Weikl, Margaret Hillis [London Records]
1981 – Gay – The Beggar's Opera – Ulusal Filarmoni Orkestrası ile bir stüdyoda kayıt yapan Polly Peachum olarak, Richard Bonynge
1981 – Mozart – Le nozze di Figaro – Contessa Almaviva olarak Londra Filarmoni Orkestrası, Georg Solti ile kayıt yapan bir stüdyoda. Ayrıntılar için bkz. Le nozze di Figaro (Georg Solti kaydı).
1981 – Puccini – La rondine – Magda de Civry olarak London Senfoni Orkestrası, Lorin Maazel ile bir stüdyo kaydında
1984 – Puccini – Tosca – Georg Solti yönetimindeki bir stüdyo kaydında Floria Tosca olarak
1985 – Handel – Messiah – Anne Gjevang, Keith Lewis, Gwynne Howell, Chicago Symphony Orchestra & Chorus, Sir Georg Solti [3xLP, Album + Box, London Records] ile
1985 – Leonard Bernstein – West Side Story – José Carreras Tony ve Leonard Bernstein'ın orkestra ve koroyu yöneten [Polygram 415253] rolünü söylerken, Bernstein'ın Broadway prodüksiyonu West Side Story için müziğinin bir kaydı
1986 – Richard Strauss – Arabella – Arabella olarak Covent Garden Royal Opera House Korosu ve Orkestrası ile kayıt yapan bir stüdyoda, Jeffrey Tate
1986 – Gounod – Faust – Bavyera Radyo Senfoni Orkestrası ve Koro, Colin Davis ile birlikte bir stüdyo kaydında Marguerite rolünü söyledi
1986 – Rodgers and Hammerstein – South Pacific – London Studio Cast, Kiri Te Kanawa, Mandy Patinkin, José Carreras ve Sarah Vaughan - AUS #32[4]
1987 – Puccini – Manon Lescaut – Teatro Comunale di Bologna, Riccardo Chailly ile bir stüdyo kaydında başrolü seslendirdi
1987 – Alan Jay Lerner and Frederick 'Fritz' Loewe – My Fair Lady – Te Kanawa'nın Eliza Doolittle rolünü ve Jeremy Irons Henry Higgins'in [Polygram 421200] rolünü seslendirdiği bir stüdyo döküm kaydı
1987 – Beethoven – Symphonie No.9 – Te Kanawa, Hamari, Burrows, Holl, London Symphony Chorus, London Symphony Orchestra, Eugen Jochum [EMI]
1988 – Mozart – Così fan tutte – Viyana Devlet Operası, James Levine ile Fiordiligi rolünü tekrar kaydetti
1988 – Bach – St Matthew Passion – Te Kanawa, von Otter, Rolfe Johnson, Krause, Blochwitz, Bär, Chicago Symphony Orchestra, Sir Georg Solti [Box, Album + 3xCD, Decca]
1988 – Fauré – Requiem · Pelléas Et Mélisande · Pavane – Te Kanawa, Milnes, Choeur De L'Orchestre Symphonique De Montreal, Orchestre Symphonique De Montréal, Charles Dutoit [Decca]
1990 – Mozart – Der Schauspieldirector – John Pritchard yönetiminde Vienna Philharmonic ile Matmazel Silberklang rolünü söyledi
1992 – Tchaikovsky – Eugene Onegin – Welsh National Opera ile Charles Mackerras altında bir stüdyo kaydında Tatyana rolünü söyledi
1992 – Verdi – La traviata – Maggio Musicale Fiorentino, Zubin Mehta ile bir stüdyo kaydında Violetta rolünü söyledi
1992 – Mahler – Symphony No. 4 – Kiri Te Kanawa, Chicago Symphony Orchestra, Georg Solti [Decca]
1993 – Wagner – Tannhäuser – Londra Filarmoni Orkestrası ve Ambrosyalı Şarkıcılar ile birlikte bir stüdyo kaydında Elisabeth rolünü söyledi, Marek Janowski
1994 – Mozart – Great Mass in C minor – (koro ustası: László Heltay) [Philips]
1994 – Puccini – La bohème – Londra Senfoni Orkestrası ile birlikte bir stüdyo kaydında Mimì rolünü kaydetti, Kent Nagano
1996 – Richard Strauss – Capriccio – Wiener Philharmoniker, Ulf Schirmer, Decca / London ile bir stüdyo kaydında Kontes rolünü kaydetti
1998 – Bizet – Carmen – Highlights – Troyanos, Domingo, Te Kanawa, London Philharmonic Orchestra, Georg Solti [Decca]
1974 – Herrmann – Salammbo's Aria from Citizen Kane – The Classic Film Scores of Bernard Herrmann – Kiri Te Kanawa, National Philharmonic Orchestra, Charles Gerhardt [RCA Victor, BMG Classics]
1979 – Richard Strauss – Four Last Songs – London Symphony Orchestra, Andrew Davis [CBS Masterworks]
1981 – Mozart Concert Arias – Kiri Te Kanawa, Wiener Kammerorchester, Gyorgy Fischer [London/Decca Jubilee 417756]
1983 – Canteloube – Chants d'Auvergne (Songs of The Auvergne) / Villa-Lobos – Bachianas Brasileiras [Polygram SXDL 7604]
1983 – Mozart Opera Arias – London Symphony Orchestra, Sir Colin Davis [Philips], [Polygram 5414319]
1983 – Verdi & Puccini – London Philharmonic Orchestra, John Pritchard [CBS 37298]
1983 – The Metropolitan Opera Centennial Gala – Metropolitan Opera Orchestra, James Levine [Deutsche Grammophon DVD 00440 073 4538]
1984 – Come to the Fair – Folk Songs & Ballads – Medici Yaylı Çalgılar Dörtlüsü ve Ulusal Filarmoni Orkestrası üyeleri, Douglas Gamley ile [EMI EMC 222]
1984 – Ave Maria – İngiliz Oda Orkestrası ve St. Paul Katedrali Korosu ile dini favoriler koleksiyonu, Londra [Philips 412629]
1984 – A Portrait of Kiri Te Kanawa [CBS SBR 236068]
1985 – A Room with a View (OST) – Puccini arias "O mio babbino caro" (Gianni Schicchi) ve "Chi bel sogno di Doretta" (La Rondine), Merchant Ivory film A Room with a View [DRG CDSBL 12588]
1986 – Kiri – Blue Skies – Nelson Riddle And His Orchestra ile [Polygram / Decca 414 666–1] - AUS #36[4]
1986 – Christmas with Kiri (with Philharmonia Orchestra of London and Chorus, Carl Davis) London Classic / Polygram
1987 – Kiri Sings Gershwin, a collection of George Gershwin songs with the New Princess Theater Orchestra, John McGlinn [EMI] - AUS #37[4]
1987 – Portrait [Polygram 417645]
1989 – Songs of Inspiration – Kiri Te Kanawa, Mormon Tabernacle Choir, Utah Symphony Orchestra, Julius Rudel [London/Decca/Polygram 425431]
1990 – Kiri in Recital – Liszt, Obradors, Ravel – Kiri Te Kanawa, with Roger Vignoles (Piano) [London/Decca 425820 ]
1990 – Italian Opera Arias – London Symphony Orchestra ile, Myung-Whun Chung
1991 – Richard Strauss – Four Last Songs ve diğer şarkılar – Georg Solti ve Viyana Filarmoni ile
1991 – The Kiri Selection
1991 – Kiri Sings Kern
1991 – World in Union (Single, 7") – (Rugby Union World Cup Theme Song) [Columbia]
1992 – Paul McCartney and Carl Davis – Paul McCartney's Liverpool Oratorio (Movement VII: "Crises")
1994 – The Sorceress – Hogwood ve The Academy of Ancient Music ile Handel operalarından aryalar
1994 – Kiri!: Her Greatest Hits Live [Decca 443600]
1994 – Kiri Sings Porter – Cole Porter şarkıları [Angel][57]
1995 – Christmas with Kiri Te Kanawa: Carols from Coventry Cathedral – Kiri Te Kanawa, Michael George, BBC Philharmonic Orchestra, Robin Stapleton [Teldec]
1996 – Franz Schubert – Lieder – Judith Raskin, Kiri Te Kanawa, Elly Ameling, Peter Pears, Judith Blegen [Sony Classical]
1996 – James Levine's 25th Anniversary Metropolitan Opera Gala, [Deutsche Grammophon DVD, B0004602-09]
1997 – French Songs and Arias
1997 – Sole et amore – Puccini Arias – Te Kanawa, Vignoles, Orchestre de L'Opera National de Lyon, Kent Nagano [Erato]
1998 – The Greatest Classical Stars on Earth – Plácido Domingo, Kiri Te Kanawa, Luciano Pavarotti, Lesley Garrett, Nigel Kennedy (2CD, Compilation) [Decca]
^Rubin (3 Mart 1974). "Kiri Did It All with a Bit of Maori Pride; About Kiri Te Kanawa". The New York Times. s. AL 15. We met on a blind date in London and wed about six weeks later.
^"10日は中野で国際交流オペラ" [International Exchange Opera on the 10th in Nakano]. Sports Nippon (Japonca). Tokyo, Japan. 7 Eylül 2013.
^"東京国際コンサート 歌姫ルネ・フレミングをゲストに開催" [Tokyo Global Concert Held – with Renée Fleming as the special guest]. Mostly Classic (Japonca). Tokyo, Japan: Sankei Shimbun. 206 (7): 96-97. 2014.
^"Citation of Dame Kiri Te Kanawa". It's an Honour. The Commonwealth Government of Australia. 26 Ocak 1990. 19 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mart 2013.
^"Kiri Te Kanawa". Bigredbook.info. 10 Kasım 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Kasım 2017.