Otto Struve | |
---|---|
1949’dan bir Birleşik Devletler Postası zarfı üzerinde, Otto Struve | |
Doğum | Отто Людвигович Струве 12 Ağustos 1897 Harkiv, Sloboda Ukrayna, sonradan Rus İmparatorluğu (şimdiki adıyla Ukrayna) |
Ölüm | 6 Nisan 1963 (65 yaşında) Berkeley, CA, Amerika Birleşik Devletleri |
Milliyet | Amerikalı |
Etnik köken | Alman-Rus |
Mezun olduğu okul(lar) | Kharkiv Üniversitesi |
Ödüller | Royal Society üyesi[1] |
Otto Struve (12 Ağustos 1897 - 6 Nisan 1963[2]), Ukraynalı–Amerikalı bir astronomdur. Rusçada, adı bazen Otto Lyudvigovich Struve (Отто Людвигович Струве) olarak geçmektedir; ancak hayatının çoğunluğunu geçirdiği ve tüm bilimsel kariyerini yaptığı yer Amerika Birleşik Devletleri'dir. Struve ailesi'nin ünlü astronomlarıyla aynı ailedendir; Ludwig Struve'ün oğlu, Otto Wilhelm von Struve'ün torunu ve Friedrich Georg Wilhelm von Struve'ün büyük torunudur. Aynı zamanda Karl Hermann Struve'ün yeğenidir.[1][3][4]
900'den fazla akademik makale ve kitabı bulunan Struve, 20. yüzyılın ortalarının en çok tanınan ve en üretken astronomlarından biriydi.Yerkes, Mcdonald, Leuschner gözlemevleri ve Ulusal Radyo Astronomi Gözlemevi'nde yöneticilik yapmıştır. Bu gözlemevleri, dünya çapında sahip oldukları prestiji ve Yerkes ve Mcdonald gözlemevlerinde yetenekli bilim insanları için okullar açılmasını Struve'e borçludur. İşe aldığı bilim insanları arasında, Subrahmanyan Chandrasekhar ve Gerhard Herzberg, sonradan Nobel Ödülü kazanmışlardır. Struve'ün çalışmaları daha çok çift ve değişen yıldızlar, yıldızsal dönme ve yıldızlararası madde üzerinedir. Uzaya gidiş öncesindeki dönemde, dünya dışı zeki yaşam formlarının varlığına inandığını halka açık olarak belirten az sayıdaki ünlü astronomdan biriydi. Dolayısıyla, Struve, dünya dışı yaşam üzerine yapılan araştırmaların, erken dönemdeki bir destekçisidir.
Struve, 1897 yılında, Sloboda Ukraynasının(Sonra Rus İmparatorluğu, şu anda ise Ukrayna olarak bilinen bölge) en büyük şehri olan, Harkiv'de, Ludwig Struve ve Elizaveta Khrystoforovna Struve'ün(1874-1964) ilk çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Astronomi alanında, erken yaşlarda tecrübe edinmiştir: Sekiz yaşından itibaren, babasına teleskop kulesinde eşlik etmeye, 10 yaşından itibaren ise, karanlık boşluklardan korkmasına rağmen, kendi küçük çaplı gözlemlerini yapmaya başlamıştır. Evde aldığı eğitimin ardından, Struve 12 yaşındayken Kharkiv'de bir okula başlamış ve matematik alanındaki yeteneklerini göstermiştir. Otto, Struve ailesinde, Almanca konuşulan bir okula değil, Rusça konuşulan bir okula giden ilk çocuk olmakla beraber, Almanca ve Rusçayı iyi bir biçimde bilmekteydi. 1914 yılında mezun olduktan sonra, astronomi alanında çalışmaya devam etmiştir. Haziran 1914'te, 8 Ağustos 1914'te gerçekleşen tam Güneş tutulmasının gözlemlenmesi için yapılan çalışmalara katılmış; sonrasında bu deneyimleri ve elde ettiği sonuçları, 1919 yılında Kharkiv Üniversitesi'nde sunduğu yüksek lisans derecesi çalışmalarında kullanmıştır.[5][6][7][8]
Struve 1915'te, Rusya'da politik huzursuzlukların olduğu ve savaşın sürdüğü bir dönemde, Kharkiv Üniversitesi'ne girmiştir. 1916'nın başlarında, henüz birinci akademik dönemini bitirmişken, çalışmalarına ara vermiş ve Sankt-Peterburg'daki bir topçu okuluna yazılmıştır. Hızlandırılmış eğitim programını bitirmesinin ardından, Şubat 1917'de Türk cephesine gönderilmiştir. Brest Litovsk Barış Antlaşması'nın imzalanmasının ardından, Struve 1918 baharı ile 1919 baharı arasında, bir yıl için Kharkiv'e dönmüş ve üniversiteyi tamamen bitirmiştir. Haziran 1919'da, Kharkiv Üniversitesi rektörü tarafından bizzat imzalanmış olan bir sertifika eline ulaşmıştır: Buna göre, Struve üniversitede kalarak, astronomi ve jeodezik bölümünde profesör olmak için hazırlanacaktır. Bu dönemde, Struve aynı zamanda "uygulamalı mekanik okulu"nda çalışmış ve uygulama eğitmeni lisansı almıştır. Uygulamalo eğitim, Struve'ün babası tarafından, Rusya'da astronomi mühendisleri yetiştirme "geleneği" yaratmak amacıyla organize edilmişti. Bu mühendisler o zaman henüz yoktu ve yabancı mühendisler, yurtdışından, kaliteli mekanik çalışmaları için bizzat davet edilmekteydi.[5][8]
Struveler'in Alman kökeni ve Otto Struve'ün Beyaz Rus Ordusu ile olan askeri geçmişi, aile için yaşamı zorlaştırmaya başladı. Aile, Boşlevikler'in baskılarından kaçınmak amacıyla, Kharkiv'den, o sırada hala Beyaz Ordu'nun hakimiyetinde olan Sivastopol'e taşınmak zrounda kaldı. Ancak burada, ailenin çoğu bir dizi talihsiz olay sonucunda kaybedildi: Struve'ün en küçük kız kardeşi Elizabeth boğuldu, erkek kardeşi Werner tüberküloza yakalanarak öldü ve babası 4 Kasım 1920'de kalp krizi geçirerek hayatını kaybetti. Annesi ve kız kardeşi 16-17 Kasım 1920'de Kharkiv'e geri dönerken, Otto Rus İç Savaşı sırasında, Wrangel'in ordusunun kaçışına katıldı. Askeri taşımayla, Sivastopol'den Türkiye'ye kaçtı ve Rusya'ya bir daha dönmedi. Daha sonrasında, Sovyetler Birliği'ndeki bazı konferanslara davet edildiyse de, çeşitli sebeplerle bunları geri çevirmiştir.[5][8][9]
Otto, Gelibolu'da ve sonrasında Konstantiniyye'de geçirdiği bir buçuk yıllık sürgün boyunca, yardım kuruluşlarında yemek yiyen ve bulabildiği her işte çalışan, beş parasız bir mülteci haline gelmiştir. Bir süre boyunca, odun keserek geçimini sağlamış, 6 başka Rus memurla beraber bir çadırı paylaşmıştır. Ancak bir akşam, yanlarındaki çadıra yıldırım düşmüş ve içindeki herkesin ölümüne sebep olmuştur. Struve bunun üzerine Almanya'daki amcası Hermann Struve'e, onun birkaç ay önce, 12 Ağustos 1920'de hayatını kaybettiğinden habersiz, akıl danışmak amacıyla bir mektup yazmıştır. Mektubu alan amcasının dul eşi Eva Struve, Hermann'ın ölümünden sonra Berlin-Babelsberg Gözlemevi'nin başına geçen Paul Guthnick'le iletişime geçmiştir. Ancak, Almanya da savaştan ötürü zor durumda olduğundan, bir Rus için orada iş ayarlamak oldukça zordur. Bu yüzden, Guthnick 25 Aralık 1920'de, Williams Bay, Wisconsin'deki Yerkes Gözlemevi müdürü Edwin B. Frost'a bir mektup yazarak, Struve için bir pozisyon ayarlanmasını istemiştir. 27 Ocak 1921'de gelen cevapta, Frost elinden geleni yapacağını belirtmiştir. 2 Mart 1921'de, Frost Struve'e bir mektup yazmış ve onu Yerkes'te çalışmaya davet etmiştir. Aslında, Struve'ün Türkiye'de yaşadığı şartlar düşünülünce, mektubun eline geçmiş olması büyük bir şanstır. 11 Mart'ta Struve, teklif için teşekkürlerini sunduğunu ve kabul ettiğini yazdığı mektubu göndermiştir. Mektup, resmî bir dille, İngilizce olarak yazılmış, ancak Alman dilbilgisi kullanılmıştır: Bu da Struve'ün o zamanki zayıf İngilizce hakimiyetini göstermektedir. (Sonrasında, ABD'deki tanışmalarında, Almanca konuşarak iletişim kurmuşlardır.) Struve, ayrıca, tayfsal astrofizik konusunda hiçbir tecrübesi olmadığını da belirtmiştir.[10] Yine de, Frost Struve’e bir pozisyon açılması için yaptığı başvuruda, “Onu yalnızca soyağacını düşünerek bile işe almaya büyük bir memnuniyetle hazırım… Otto Struve’ü birinci sınıf bir sprektroskopist ve astrofizikçi olarak görüyoruz” demiş, Kharkiv’deki eğitiminin doktora derecesine denk olduğunu ifade etmiştir (Struve bunu hiç iddia etmemiştir ve muhtemelen durum bu değildir). Yolculuk belgelerinin ve maddi kaynakların ayarlanması birkaç ay sürmüştür. Ağustos 1921’in sonlarında, Struve vizesini ve yolculuk biletlerini, Türkiye’deki ABD Konsolosluğu’ndan almıştır. Eylül’de ‘’S.S. Hog Island’’ gemisine binmiş ve 7 Ekim 1921’de New York’a ulaşmıştır. Orada karşılanmış ve trene bindirilmiştir. 2 gün sonra ise, Chicago’ya varmıştır.[5][8][11][12]
1921 sonlarına doğru Struve, Yerkes'te yıldızsal spektroskopi asistanı olarak, ayda $75'a çalışmaya ve aynı zamanda da yetiştirme kursu almaya başlamıştır. Gözlemevi düşüşte olduğundan, Struve sınıftaki tek öğrenciydi. 1922'de, yalnızca yaz dönemi için üç yeni öğrenci katılmış, içlerinden biri sonrasında devam etmiştir. Bu kursta, ders anlatımı yoktu; öğrenciler okuma yaparak, uygulamalar ve profesörlerle yaptıkları tartışmalar aracılığıyla öğreniyordu.[8][12]
Struve, yetenekli bir bilim insanı ve hızlı öğrenen bir öğrenci olduğunu kanıtladı. ABD'ye varışının üzerinden beş ay geçtikten sonra, Gamma Ursae Minoris'teki bir zonklayan yıldızı keşfederek, bunun üzerine Eylül 1922'de bir makale yayınladı. Gözlem yapmak için Yerkes'teki herkesten daha fazla vakit harcıyor, orada bulunan her türlü teleskopla denemeler yapıyordu. Aynı zamanda Williams Bay'de de hava durumu gözlemleri yapmaktaydı.[13] 24 Ekim 1922'de, 991 McDonalda asteroidini ve aynı yıl 14 Kasım'da 992 Swasey adlı başka bir asteroidi keşfetti.[8][14][15]
1923 Aralık ayında Struve, Chicago Üniversitesi'nde, kısa-dönem spektroskopik çift yıldızlar üzerine olan doktora tezinin savunmasını yaptı. Frost, Struve'ün zorunlu bazı doktora sınavlarından muaf tutulmasına yardım etmiştir. Örneğin, Almanca ve Fransızca sınavları için, Struve'ün Rusya'dayken bolca bilimsel literatür okuması yaptığını ve bu dilleri iyi bildiğini bildirmiştir. Struve, sonradan üniversitede öncelikle bir eğitmen (Ocak 1924), sonra asistan profesör (1927) ve en sonunda profesör (1932) olarak görev yapmıştır.[8]
Frost, Struve'ün hızlı yükselişine yardım etmesinin yanında, başka gözlemevlerinden gelen iş teklifi mektuplarını ona göstererek, Struve'e, Chicago Üniversitesi'nde kalması gereken, ne kadar değer verilen bir bilim insanı olduğunu kanıtlamıştır.[16] 1932 ve 1947 yılları arasında, Struve Yerkes Gözlemevi'ni yönetmiştir; 1939'dan 1950'ye kadar, McDonald Gözlemevi'nin kurucu yöneticisi olarak görev yapmış; 1 Haziran 1952'den 1962'ye kadar ise, Virginia Üniversitesi'ndeki, Ulusal Radyo Astronomi Gözlemevi'nin ilk yönetisi olmuştur.[8][17][18] Tüm bu yıllar boyunca, hep Amerika'da kalmış, yalnızca konferanslar ve Cambridge Üniversitesi'ne, Ağustos 1928 ile Mayıs 1929 arasında, 8 aylık bir maaşlı ziyaret için ülkeden ayrılmıştır. Bir Guggenheim Ödülü için başvurmuş ve kazanmıştır; bu sayede de yolculuğu ve Cambridge'deki yaşama masrafları için maddi kaynak yaratmıştır. Cambridge'deyken, Struve daha çok yıldızlararası madde üzerine çalışmıştır. Ayrıca Leiden'e küçük bir ziyarette bulunarak, Jan Oort ile buluşmuştur.[8][19]
Struve, Yerkes Gözlemevi'ne ün kazandıran ve Chicago Üniversitesi'nin astronomi bölümü yeniden şekillendiren, oldukça başarılı bir yöneticiydi. Özellikle, durgunlaşmış ve önemli katkıları bulunmayan ama fakültede konumu bulunan, kalıcı araştırmacıları işten çıkartarak, yavaş yavaş bilimsel kadroyu yenilemiştir. Ancak bu biraz zorlu olmuştur. Struve, gözlemevine ilk gidip, son çıkan kişi olarak, çalışanların çalışma saatlerine dair notlar almış, sonrasında da bunları kullanarak bürokratik adımlar atmıştır. İşten çıkardığı kişilerin yerine, sonradan dünyaca ünlü bilim insanları haline gelen, genç ve yetenekli araştırmacıları almıştır.[8] İşe aldığı bu araştırmacıların arasında, Subrahmanyan Chandrasekhar (1983 Nobel Fizik Ödülü'nü almıştır), Gerard Kuiper (meşhur Kuiper Ödülü'nün başkahramanıdır), Bengt Strömgren, Gerhard Herzberg (1971 Nobel Kimya Ödülü), William Wilson Morgan ve Jesse L. Greenstein bulunmaktadır. II. Dünya Savaşı'nın sonrasında, aralarında Pol Swings, Jan Oort (radyo astronomisinin "babası"), H. C. van der Hulst, Albrecht Unsöld ve Marcel Minnaert'in de bulunduğu, önde gelen bazı Avrupalı araştırmacıları da davet etmiştir.[18] Bu kişilerin çoğunluğunun yabancı olması, atamalara karşı, Büyük Buhran sırasında, Amerikalılar’ın işlerinden ediliyor olması gibi sebeplerle, bilimsel memurların şiddetli itirazına sebep oldu. Hindistan doğumlu, bir süre Sovyetler Birliği’nde de kalmış olan Chandrasekhar’ın komünist bağlantıları olduğundan da şüphe ediliyordu. Struve, her vakada, yeni çalışanlarını savunmak ve aklamak için inanılmaz bir çaba göstermiştir ve bu çabaları, sonradan Yerkes’te ve Chicago Üniversitesi’ndeki bilimsel okulun kurulması sırasında meyvelerini vermiştir. Örneğin, Chandrasekhar, tüm kariyerini Chicago Üniversitesi’nde bir bilim insanı ve idareci olarak, Struve’e yardım ederek geçirmiş, sonunda da 1949 yılından itibaren, onun American Astronomi Derneği’ndeki başkanlığını ve ‘’Astrophysical Journal’’ ’daki (Astrofizik Dergisi) baş editörlük görevini devralmıştır.[8][20][21]
1940'ların sonuna doğru, çoğunu Struve’ün bizzat davet etmiş olduğu genç araştırmacılar, tanınmış bilim insanları haline geldi. Ancak bu durum, Struve’ün her dediğini yapmak istememeleri ve kendi kariyerlerini ilerletme aşamasında olmalarından ötürü, bir miktar sürtüşmeye sebep olmuştur. 1947 yılında, Struve Yerkes Gözlemevi’ndeki yöneticilik görevinden istifa ederek, Berkeley'deki astronomi bölümünün başkanı ve Leuschner Gözlemevi'nin yöneticisi olarak işe başlamıştır.[8] Yerkes'teki yerini Kuiper almıştır; ancak ikilinin ilişkisi, Struve'ün Yerkes yönetimini kontrol altında tutma eğiliminden ötürü, zaman zaman gerginleşmiştir. Benzer gerginliklerin, Chandrasekhar'la da olduğuna dair söylentiler olsa da, bu iddialar, Struve'ün meslektaşlarıyla olan bilimsel ilişkilerini, idari ilişkilerin üzerinde tuttuğunu söyleyen Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley Chandrasekhar tarafından yalanlanmıştır. Struve'ün Berkeley'e gitmesinin bir sebebi, bürokrasiden sıkılmış olmasıydı. Berkeley'de, kişisel araştırmaları ve öğrencileri için harcayabileceği daha çok zamana sahip olmuştur.[8][22][23]
1937 yılında, Struve sonradan Struve-Sahade etkisi(S-S etkisi) olarak adlandırılan bir olayı keşfetmiştir: büyük kütleli çift yıldızlarda, ikinci yıldız geri çekilirken oluşan, çizgilerinin görünür zayıflığı olayını. Bu etki, ayrılmış birincil ve ikinci tayfın yeniden oluşturulmasında sorunlara yol açmaktadır.[8][24] Aynı yıl, yıldızlararası hidrojeni, iyon halinde keşfetmiştir.
1959'a gelindiğinde, Struve, en üretken astronomlardan biri olarak 900'den fazla akademik makale ve kitap yayınlamıştı[8][17] (Muhtemelen sadece Ernst Öpik 1094 yayınıyla onu geçmektedir.[25]). Yayınlarının çoğunluğu, astronomiyi popülerleştirmek adına yapılmıştır. Özel olarak, Popular Astronomy 'de(Popüler Astronomi)(1923–1951, dergi 1951 yayın hayatını bitirmiştir) 39 makale (ve 10 başka yayın), Sky and Telescope 'ta(Gökyüzü ve Teleskop)(1941–1963, dergi 1941'de kurulmuştur) 154 makale ve başka astronomların kitap ve çalışmaları üzerine 83 eleştiri yazmıştır.[26] Beraber yazılmış bilimsel makalelerinin çoğunda, Pol Swings ile beraber yazmış, bunları da sıradışı yıldızların tayfsal çalışmalarına adamıştır. Bu konuya olan ilgisini açıklamak için, Struve bir keresinde, bir yıldızın tayfında üzerinde çalışılamayacak tek bir şey bile bulamadığını ifade etmiştir.[8][27]
Struve’ün en büyük keşfi, yıldızsal dönmenin tespiti ve dönme hızının yıldızsal spektral sınıfa, yani sıcaklığa, olan bağımlılığıdır. Bunlar, yıldız evrimi teorisinin gelişimini büyük ölçüde "teşvik etmiştir". Yıldız dönmesinin yanında, yıldızsal tayfta Stark etkisi, yani tayfsal çizgilerin, yıldızsal atmosferdeki elektrik alan tarafından genişletilmesi üzerine de çalışmıştır. Ayrıca, yıldızsal atmosfer,n türbülansı ve yıldızların etrafındaki kabukların genişlemesi konusunda da çalışmaları vardır. Ancak bu konuda çalışma yapabilmesi için, erişiminin olduğu teleskoptan daha büyük bir teleskop gerekmekteydi. Bu sebepten ötürü, 1933 ve 1939 yılları arasında, McDonald Gözlemevi'nde, 82 inçlik bir teleskop kurmuştur. Bu teleskop, o zaman için dünyanın en büyük ikinci teleskobuydu (ilki Wilson Dağı 100-inç (2,5 m) teleskobuydu).[8][18]
Struve'ün, evrende genel bir yaşam ve zekanın varlığına olan inancı, yavaş dönen yıldızlar üzerine olan çalışmalarından beslenmektedir. Güneş de dahil olmak üzere, pek çok yıldız, o dönemin erken dönem yıldız evrimi teorilerinden yola çıkılarak yapılan tahminlerden daha düşük hızlarda dönmektedir. Bunun sebebi, Struve'ün iddiasına göre, yıldızın orijinal açısal momentumunu alıp götüren gezegen sistemleri tarafından sarılmış olmalarıdır. O kadar çok yavaş dönen yıldız vardı ki, 1960 yılında, Struve'ün yaklaşık hesaplarına göre, yalnızca bizim galaksimizde 50 milyar gezegen olması olasıdır.[8] As to how many might harbor intelligent life, he wrote:[8][28]"Tabiatı gereği olasılığı olmayan bir olay, eğer olay sayısı çok büyükse, yüksek olasılıklı hale gelebilir.(...) Samanyolu'ndaki milyarlarca gezegenin çoğunun zeki yaşam formları barındırıyor olması olası. Bana göre, bu sonuç daha çok felsefeyle alakalı. Bilimin, artık klasik fizik yasalarının yanında, zeki varlıkların hareketlerini göz önünde bulundurulmasının gerekli olduğu bir noktaya ulaştığına inanıyorum."
Struve Rusya'dayken, genç yaşta ölen kendisinden küçük bir erkek kardeşe ve iki kız kardeşe sahipti: Werner (1903-1920), Yadviga (1901-1924) ve Elizabeth (1911-1920).[8] Yadviga'nın 1924'teki ölümünün ardından, annesinin Rusya'da yakın bir akrabası kalmamıştır. Struve'ün vize belgelerini ayarlamasının üzerine, annesi Ocak 1925'te, ABD'ye göç etmiştir.[8] Önemli bir biçimde, annesi, ABD'de astronomi üzerine çalışmaya başlamış ve ölçümlerin işlenmesinde yardımcılık yapmıştır. Otto'nun evlenmesinden sonra da onunla yaşamaya devam etmiiştir.[8][26][29]
25 Mayıs 1925'te, Struve kendini bir müzisyen olarak gören ancak Yerkes'te bir sekreter olarak çalışan, Mary Martha Lanning ile evlenmiştir. Lanning'in önceden bir evliliği olmakla beraber, yaşça Struve'den biraz daha büyüktü. Çiftin çocukları olmamıştır; bu da meşhur Struve astronomi hanedanının sonu olmuştur. Struve ailesinin, Otto Wilhelm von Struve'ün soyundan gelen dal dışındaki başka dalları soyunu sürdürmüş ancak tanınmış bilim insanı aile üyeleri yetiştirmemiştir. 26 Ekim 1927'de, Struve ABD vatandaşlığına kabul edilmiştir. O zamana kadar, çoktan artık İngilizceyi akıcı konuşabilir ve iyi derecede yazabilir hale gelmişti ancak hayatı boyunca konuşmasında bir Alman aksanı kalmıştır.[8][30] Evlendikten sonra bile, Struve gece gündüz çalışmaya devam etmiştir; ancak bu bilim insanı olmayan eşinin kolaylıkla kabul edebileceği bir durum değildir. Eşiyle ayrılmasalar bile, Struve ve Lanning'in arası sonradan soğuklaşmıştır. Struve'ün sağlığı, 1950'lerin sonunda kötüleşmeye başlamıştır. Önceleri Rusya ve Türkiye'de temellerinin atıldığı hepatite yakalanmıştır. Struve 1956 yılında, Wilson Dağı'ndaki teleskobu kullanırken, kötü bir düşüş yaşamış, birkaç kaburgasını kırmış ve iki omurunu çatlatmıştır. Yaklaşık iki aylığına hastanede kalmış ve iyileşmesinin ardından, bir aylığına vücut alçısı takmak zorunda kalmıştır. 1963 civarında, kalıcı olarak hastaneye yatırılmış ve 6 Nisan 1963'te, Berkeley'de hayatını kaybetmiştir.[8][31] Annesi ve eşi tarafından kurtarılmıştır. Annesi 1 Ekim 1964'te, doksan yaşında ölmüştür. Mary ise, 5 Ağustos 1966'da ölü bulunmuştur, ancak Haziran 1966'da öldüğü tahmin edilmektedir.[8][32]
1925 yılında, Struve kuzeni olan astronom Georg Hermann Struve ile, Lick Gözlemevi'nde tanışmıştır.[33] 1930'larda, Yerkes Gözlemevi'nde tekrat buluşmuş ve karmaşık çoklu yıldız sistemi Zeta Cancri'ne dair büyükbabaları Otto Wilhelm von Struve'ün verilerini yeniden analiz etmişlerdir.[8][18]
Struve pek çok kez büyük ve göz korkutan bir adam olarak tarif edilmiştir. Kendisine göre, ellilerindeyken, yaklaşık 1.83 m boyunda, 87.89 kg'lık, gri saçlı ve gri gözlü bir adamdı. Struve ayrıca ısrarcı, kendini işine adamış ve hem kendisine hem de başkalarına karşı talepkâr bir insandı; ki bunlar ailesinde nesiller boyu korunmuş özelliklerdi. Gözlemevine gelen ilk kişi olan Struve, ofiste geç saatlere kadar çalışıp, geceleri de vaktini bir teleskopla geçirmekteydi. "Tek bir ilgisi ve kaygısı vardı, o da astronominin geliştirilmesi ve mümkün olan maksimum kapasitesine itilmesiydi." Sonuçta, Struve çoğunlukla fazla çalışmasının sonucunda insomnia(uykusuzluk hastalığı) geliştirmiştir; çoğunlukla 2-3 saatlik bir uykunun ardından sersemlemiş görünmekteydi.[8][34]
Struve pek iyi bir öğretmen sayılmazdı: Araştırmalarına olan kendini adamışlığı ve sık sık yaptığı geziler, ders saatlerinin üçte ikisini kaçırmasına sebep olmuştur. Kimsenin yerini almasına izin verilmiyordu ve öğrenciler onun yokluğunda kişisel olarak araştırma yapmak zorundaydı. Yine de, niteleyici sınavlarda en yüksek bilgi standardını elinde tutmaktaydı. Öte yandan, derslere düzensiz gelişlerinde, pek çok öğrenciyi astronomiye olan tutkusuyla çekmeyi başarmıştır.[8][35] Yerkes'teki yılları boyunca, bir gözüyle mikrografi aletlerinin mikroskoplarına bakarken, ötekiyle de yakındaki sayısal tabloya bakma uygulamasını geliştirmiştir. Bu da büyük olasılıkla, gözlerinin biraz farklı yönlere bakmasına sebep olmuştur.[13]
Kendisini fazla önemsemese de, Struve insanlar için kaygılanmaktaydı. Yayınlanan ilk makalesi, Rusça idi ve başlığı "Rus Bilim İnsanlarına Yardım"dı. Rus İç Savaşı, Rusya'daki pek çok bilim insanının bilimle ilgisi olan ailelerine zorluklar getirmişti. Frost, Struve and George Van Biesbroeck, bir "Rus Astronomlara Yardım Komitesi" kurarak, yiyecek ve giysi paketlerinin gönderilmesini organize etti. Maddi kaynaklar ve giysiler, ABD'nin her yanından astronomlar tarafından sağlanmıştı.[8][26]
Büyük Buhran sırasında, çoğu Amerikalı işsiz kalırken, yabancıları işe almak konusunda endişeleri vardı. Bu dönem civarında, vekili olan Van Biesbroeck'in eşi, Belçika'ya bir mektup göndererek, Yorkes Gözlemevi'nin iki Avrupalı tarafından yönetilmesine değinmiştir. Mektup yayınlanmış ve Struve'ün keyfini kaçırmıştır. Sonuç olarak, Van Biesbroeck'in konumuna Amerika doğumlu William Wilson Morgan getirilmiştir.[8][36]
Struve, 1944'teKraliyet Astonomi Topluluğu Altın Madalyası'nı,[37] 1948'de Bruce Madalyası'nı,[38] 1949'da ABD Ulusal Bilimler Akademisi'nin Henry Draper Madalyası'nı,[39] ve 1957'de Amerikan Astronomi Topluluğu'nun Henry Norris Russell Okutmanlığı'nı kazanmıştır.[40] Royol Society madalyası, Friedrich Georg Wilhelm, Otto Wilhelm ve Hermann Struve'dan sonra, dördüncü, Struvelar'ın kazandığı sonuncu Royal Society madalyasıydı.[41] 768 Struveana asteroidi, Otto Wilhelm von Struve, Friedrich Georg Wilhelm Struve ve Karl Hermann Struve anısına adlandırılmıştır.[42] Ayrıca, bir Ay krateri, Struve ailesinin başka üç astronomu anısına adlandırılmıştır: Friedrich Georg Wilhelm, Otto Wilhelm ve Otto.[8] 2227 Otto Struve asteroidi, Struve'ün adını 13 Ekim 1955'ten bu yana tutarken; McDonald Gözlemevi'ndeki araştırmalarında kullandığı 82 inçlik teleskop, ölümünden üç yıl sonra, 1966'da onun anısına adlandırılmıştır.[8][14][43]
1925 yılında, Struve Astrophysical Journal(Astrofiziksel Dergi) için eleştiri yapmaya ve yayınları gözden geçirmeye başlamış[44] ve 1932'den 1947'ye kadar baş editör görevini yapmıştır. 1946'dan 1949'a kadar, Amerikan Astronomi Topluluğu'nun başkanı olmuştur. 1948 ve 1952 arasında, Uluslararası Astronomi Birliği'nin yardımcı başkanlığını, 1952'den 1955'e kadar ise başkanlığını yapmıştır. Nisan 1954'te, Royal Society'e üye olarak seçilmiştir.[1][8][18][45][46] 1939-1961 aralığında, Avrupa ve Amerika'daki dokuz farklı üniversiteden onursal doktora dereceleri vardır.[8][47]